Luka o maksymalnej ocenie 10.0 w skali CVSS (Common Vulnerability Scoring System — skala 0-10 oceniająca powagę luki) została zidentyfikowana w Microsoft Entra ID. Problem, oznaczony jako CVE-2026-42901 1, pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na zdalną eskalację uprawnień w sieci 2. Dotyczy to każdej organizacji korzystającej z usług Microsoft 365 lub Azure, co w Polsce obejmuje dziesiątki tysięcy firm i instytucji publicznych.

Microsoft poinformował o załataniu luki po stronie serwera 3. Nie wymaga to instalacji aktualizacji przez administratorów, ale wymusza pilny audyt konfiguracji i logów w celu wykrycia potencjalnej kompromitacji.

TL;DR

  • Produkt: Microsoft Entra ID (dawniej Azure Active Directory).
  • Wektor: Błąd walidacji w roli Agent ID Administrator 4 5, pozwalający na przejęcie dowolnej jednostki usługi (Service Principal) w organizacji.
  • Identyfikator: CVE-2026-42901 1, CVSS 10.0 (Krytyczna).
  • Wskaźniki naruszenia: Audyt logów pod kątem nieoczekiwanych zmian właściciela jednostek usługi oraz tworzenia nowych poświadczeń dla nich 6.
  • Kogo dotyczy: Wszystkie organizacje korzystające z Microsoft Entra ID, w tym polskie firmy z sektora MŚP i enterprise, a także administracja publiczna.
  • Pierwszy ruch: Pilny audyt przypisań roli Agent ID Administrator 7 i przegląd logów Entra ID w poszukiwaniu podejrzanej aktywności.

Wektor ataku

Źródłem problemu jest błąd w logice uprawnień roli administracyjnej. Luka, sklasyfikowana jako CWE-346 (Origin Validation Error — błąd walidacji pochodzenia) 8, dotyczy roli o nazwie Agent ID Administrator w usłudze Microsoft Entra ID 4. Rola ta została zaprojektowana do zarządzania tożsamościami agentów AI 9.

Źródła wskazują, że z powodu niewłaściwego zakresu dostępu, użytkownik z tą rolą mógł przejąć na własność dowolną jednostkę usługi (Service Principal) w całej dzierżawie (tenancie) 5. Jednostki usługi to tożsamości używane przez aplikacje do uzyskiwania dostępu do zasobów. Atakujący, wykorzystując tę lukę, mógł najpierw uzyskać niskouprzywilejowany dostęp, a następnie przypisać sobie rolę Agent ID Administrator.

Scenariusz ataku wygląda następująco:

  1. Atakujący uzyskuje uprawnienia do przypisania sobie roli Agent ID Administrator.
  2. Używa tych uprawnień, aby przejąć na własność wysoko uprzywilejowaną jednostkę usługi 10, na przykład taką z dostępem do kluczowych zasobów chmurowych.
  3. Po przejęciu własności generuje dla niej nowe poświadczenia, takie jak klucz klienta (client secret) lub certyfikat 11.
  4. Uwierzytelnia się jako ta jednostka usługi, dziedzicząc wszystkie jej uprawnienia w całej organizacji 12.

Skuteczna eksploatacja nie wymaga interakcji ze strony użytkownika ani wcześniejszego uwierzytelnienia w docelowym systemie 13. Konsekwencje mogą obejmować pełne przejęcie potoków CI/CD, dostęp do danych przez Microsoft Graph API, kompromitację infrastruktury chmurowej, a w skrajnych przypadkach eskalację uprawnień do poziomu Administratora Globalnego 14. Może to prowadzić do całkowitego naruszenia poufności, integralności i dostępności danych 15.

Wskaźniki kompromitacji

W tym przypadku wskaźniki kompromitacji (IoC — Indicators of Compromise) nie są typowymi hashami plików czy adresami IP. Kluczowe jest przeszukanie logów audytowych Entra ID w poszukiwaniu anomalii behawioralnych. Należy zwrócić uwagę na następujące zdarzenia:

  • Podejrzane przypisania roli: Każde przypisanie roli Agent ID Administrator do użytkownika, zwłaszcza jeśli nastąpiło w nietypowych godzinach lub dotyczy konta, które nie powinno zarządzać agentami AI 7.
  • Zmiany właścicieli jednostek usługi: Wszelkie zdarzenia zmiany właściciela (ownership change) dla krytycznych jednostek usługi (Service Principals) 6.
  • Tworzenie nowych poświadczeń: Zdarzenia wygenerowania nowych kluczy lub certyfikatów dla istniejących jednostek usługi, szczególnie jeśli nie było to częścią zaplanowanej rotacji kluczy 6.

Zalecamy użycie zapytań w Microsoft Sentinel lub bezpośrednio w logach Entra ID do wyszukania tych wzorców aktywności. ## Co zrobić w 24-48h

Microsoft poinformował, że luka została w pełni załatana we wszystkich środowiskach chmurowych dnia 9 kwietnia 2026 roku 16. Działania po stronie administratorów powinny skupić się na weryfikacji i wzmocnieniu konfiguracji.

Krok 1: Audyt i weryfikacja (natychmiast)

  1. Przegląd ról: Przeprowadź pełny audyt kont z przypisaną rolą Agent ID Administrator. Należy usunąć to uprawnienie ze wszystkich kont, dla których nie jest ono absolutnie niezbędne 7.
  2. Analiza logów: Przeszukaj logi audytowe Entra ID (w portalu Azure lub przez narzędzia SIEM) w poszukiwaniu wskaźników kompromitacji opisanych w poprzedniej sekcji 6. Skup się na ostatnich tygodniach.
  3. Identyfikacja ryzyka: Zidentyfikuj kluczowe jednostki usługi w swojej organizacji — te z najwyższymi uprawnieniami, np. do systemów finansowo-księgowych, baz danych klientów czy infrastruktury produkcyjnej. Potraktuj je priorytetowo w dalszych krokach.

Krok 2: Remediacja i wzmocnienie (w ciągu 48h)

  1. Rotacja poświadczeń: Dla wszystkich wrażliwych jednostek usługi, które mogły być celem ataku, należy przeprowadzić rotację poświadczeń (kluczy i certyfikatów) 17.
  2. Zasada najmniejszych uprawnień: Zweryfikuj politykę nadawania uprawnień w organizacji. Ogranicz przypisywanie wysoko uprzywilejowanych ról tylko do niezbędnego personelu i na jak najkrótszy czas 18.
  3. Wdrożenie PIM: Rekomendowanym podejściem jest wdrożenie usługi Privileged Identity Management (PIM) 19. PIM pozwala na aktywację ról uprzywilejowanych „na żądanie” (just-in-time), z wymogiem dodatkowego zatwierdzenia i na określony czas. Dla polskich firm, które muszą spełniać wymogi dyrektywy NIS2, jest to kluczowy mechanizm kontrolny.

Stosowanie się do powyższych zaleceń może pomóc w ograniczeniu ryzyka. Nie zastępuje to jednak pełnego audytu bezpieczeństwa ani konsultacji ze specjalistami w przypadku wykrycia incydentu.

Źródła

Zobacz też

Footnotes

  1. Luka CVE-2026-42901 dotyczy błędu walidacji pochodzenia (origin validation error) w Microsoft Entra ID. — https://nvd.nist.gov/vuln/detail/CVE-2026-42901 ↩ ↩2

  2. Błąd walidacji pochodzenia w Microsoft Entra ID pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na eskalację uprawnień w sieci. — https://nvd.nist.gov/vuln/detail/CVE-2026-42901 ↩

  3. Microsoft wydał oficjalną poprawkę w celu rozwiązania tego problemu. — https://radar.offseq.com/threat/cve-2026-42901-cwe-346-origin-validation-error-in—0744f928 ↩

  4. Luka dotyczy roli ‘Agent ID Administrator’ w Microsoft Entra ID. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩ ↩2

  5. Z powodu niewłaściwego zakresu dostępu, użytkownik przypisany do roli ‘Agent ID Administrator’ mógł przejąć własność dowolnej jednostki usługi (service principal) w dzierżawie. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩ ↩2

  6. Zaleca się audyt logów w poszukiwaniu nieoczekiwanych zmian własności jednostek usługi lub zdarzeń tworzenia nowych poświadczeń. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  7. Zaleca się audyt przypisań roli ‘Agent ID Administrator’ i usunięcie jej z niepotrzebnych lub podejrzanych kont. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩ ↩2 ↩3

  8. Luka CVE-2026-42901 jest klasyfikowana jako CWE-346 (Origin Validation Error). — https://radar.offseq.com/threat/cve-2026-42901-cwe-346-origin-validation-error-in—0744f928 ↩

  9. Rola ‘Agent ID Administrator’ miała na celu zarządzanie tożsamościami agentów AI. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  10. Atakujący, po wykorzystaniu tej luki, mógł przejąć własność wysoko uprzywilejowanej jednostki usługi. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  11. Przejęcie kontroli nad jednostką usługi pozwala atakującemu na generowanie własnych poświadczeń i uwierzytelnianie się jako ta jednostka. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  12. Atakujący może dziedziczyć wszystkie istniejące uprawnienia jednostki usługi w całej dzierżawie. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  13. Atakujący może zdalnie eskalować swoje uprawnienia bez uwierzytelnienia lub interakcji użytkownika. — https://radar.offseq.com/threat/cve-2026-42901-cwe-346-origin-validation-error-in—0744f928 ↩

  14. Potencjalne konsekwencje obejmują kompromitację potoków CI/CD, integracji Microsoft Graph, infrastruktury chmurowej, a nawet eskalację do uprawnień administratora globalnego. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  15. Skuteczna eksploatacja luki może prowadzić do całkowitego naruszenia poufności, integralności i dostępności systemu. — https://radar.offseq.com/threat/cve-2026-42901-cwe-346-origin-validation-error-in—0744f928 ↩

  16. Microsoft w pełni naprawił lukę we wszystkich środowiskach chmurowych 9 kwietnia 2026 roku. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  17. Zaleca się rotację poświadczeń dla wszelkich wrażliwych jednostek usługi, które mogły zostać ujawnione. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  18. Zaleca się egzekwowanie zasady najmniejszych uprawnień, ograniczając przypisywanie wysoko uprzywilejowanych ról tylko do niezbędnego personelu. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩

  19. Zaleca się wdrożenie Privileged Identity Management (PIM) w celu wymagania zatwierdzenia i aktywacji ról uprzywilejowanych na określony czas. — https://dailycve.com/microsoft-entra-id-privilege-escalation-cve-2026-42901-critical/ ↩